بنام خدا

 

 

poster

مسعود امیری (نوازنده گیتار فلامنکو)

ایشان موسیقی را در رشته گیتار فلامنکو از سال 81 نزد مانی رفیعی از شاگردان استاد عبدالله مفاخر آغاز نمود. در سال 83 نوازندگی را به صورت جدی نزد امیر مفاخر ادامه داد و از راهنمایی های استاد عبدالله مفاخر نیز بهره مند گشت. در سال 85 یک دوره شش ماهه گیتار مفامنکو را نزد دکتر سیمون آیوازیان سپری کرد و در ادامه نیز از رهنمودهای آقای کاوه ناصحی بهره جست.

از فعالیتهای اجرایی ایشان می توان به دو دوره حضور در جشنواره گیتار فلامنکو و همکاری با برنامه رادیویی تهران در شب به تهیه کنندگی جمشید جم اشاره نمود.

ایشان هم اکنون مشغول تدریس گیتار فلامنکو و جمع آوری آلبومی از موسیقی سنتی فلامنکو با اجرای آثاری از پاکودلوسیا، سابیکاس و ... می باشد.

 

 

Part one

 

1- Alborada (Milonga)

2- La habana de Ida (Rumba)    Gerard Graf Martinez

3- Celosa (Solea porbuleria)      Paco de Lucia

4- Pasion Flamenca (Soleares)  Sabicas

5- Atu vera (Rumba Flamenco) R. de Leon Solano

 

Part two

 

6- El Albaicin (Farruca)             Sabicas

7- Costa brava (Garrotin)           Sabicas

8- La Esla (Alegrais – bulerias) Paco Pena

9- Granadinas                             Nino Ricardo

10- La morait (Rumba)              Gerard Graf Martinez

 

 

این برنامه در تاریخ 22 و 23 اسفند ماه 87 ساعت 18:30 در سالن اصلی فرهنگسرای نیاوران اجرا خواهد شد.

مقدم میهمانان عزیز را گرامی می داریم.

 

 

 

شناخت هنر موسیقی ایرانی

 

نگرشی بر غم در موسیقی ایران

11 بهمن 1387 فرهنگسرای نیاوران

ساعت : 18

پژوهش و اجرا: مجید کیانی

 

جدول برنامه های بیست و چهارمین  جشنواره موسیقی فجر

 

poster	جدول برنامه ها

 

 

کنسرت پژوهشی موزیکالیته در پیانو

 

امروزه در دنیای موسیقی و بالطبع نوازندگی پیانو، بطور مداوم شاهد ظهور استعدادهای جدیدی هستیم. در مسابقات و کنکورهای موسیقی که در نقاط مختلف جهان برگزار می شود، جوایز اول را بهترین اجراکنندگان آثار دریافت می کنند.

بهترین اجرای یک اثر موسیقی در گرو رعایت کردن عوامل و موارد بسیاری است که مهمترین آنها عبارتند از:

الف: حفظ استیل ها و روشهای اجرای یک اثر موسیقی که در زمان تصنیف آن اثر شناخته شده و تثبیت شده اند.

ب: رعایت اصول و قواعد علم موزیکالیته

ج: تکنیک صحیح و برتر جهت اجرای یک قطعه

استیل های یک مکتب موسیقی و موزیکالیته قبل از اینکه یک احساس باشند یک علم محسوب می گردند. رعایت استیل های نوازندگی پیانو در قرون مختلف در حقیقت به چگونگی اجرای مواردی از قبیل استاکاتوها، تریل ها، ریتارداندوها، آچلراندوها و غیره بستگی دارد. موزیکالیته نیز مواردی از قبیل جمله ها، پدال ها، بالانس و غیره را شامل می شود. در حقیقت استیل و موزیکالیته در کنار یکدیگر و مکمل هم هستند.

در هیچ یک از کنکورهای پیانو و یا مدارس موسیقی جهان به نوازنده ای که یک قطعه را سریعتر و شلوغ تر و پر پدال تر بنوازد امتیاز بالاتری داده نمی شود. بلکه پیانیستی که قطعه را از دیدگاه علم موزیکالیته بهتر و زیباتر اجرا کند به عنوان پیانیست برتر شناخته خواهد شد.

برخی اینطور می پندارند که موزیکال نواختن پدیده ای است که فقط با رعایت نوانسهای نوشته شده در داخل یک قطعه انجام پذیر خواهد بود. در اینجا باید متذکر شد که فقط با رعایت کرشندوها و دکرشندوهای موجود در قطعه نمی توان به یک اجرای موزیکال دست یافت. بلکه عوامل بسیار مهمی از قبیل: جمله ها، پدال ها، چگونگی اجرای علامات دینامیک، بالانس و غیره نیز وجود داشته و حتی گاهی اوقات نوازنده با توجه به جوهر یک اثر موسیقی کرشندو و دکرشندوهایی را انجام می دهد که در قطعه نگاشته نشده ولی در متن اثر مستتر می باشند.

امروزه معلمین مدارس موسیقی جهان و کنسرواتوارها بر این عقیده اند که مهمترین نکته در آموزش پیانو، اهمیت دادن به استتیک و آموزش آن به هنرجویان از دوران کودکی است و اعمال فشار بیش از حد بر روی نوآموزان جهت القاء تکنیکهای نوازندگی از نظر آنان غیرالزامی می باشد. چرا که تکنیک در طول مدتهای متمادی که یک هنرجوی با استعداد زیر نظر معلمین آکادمیک به آموزش مشغول است، کم کم به دست آمده و هنرجو با رشد فیزیکی خود و نیز قطعات و اتودهایی که اجرا می کند، به مرور تکنیک و آجلیته ی لازم را جهت نوازندگی به دست خواهد آورد. ولی موزیکالیته و استیل های هر قرن بدون فراگیری علوم مربوطه اش خود به خود قابل درک نخواهند بود. امروزه در جهان موسیقی، زیبایی شناسی در کنار تکنیک نوازندگی در درجه ی اول اهمیت قرار دارد و توجه مطلق به مقوله ی تکنیک در نوازندگی، امری بسیار غلط و ضد موزیکال بشمار می آید.

موزیکالیته و استیل هر قرن در ابتدا علومی هستند که زوایای مختلف آنها می تواند کلیه ی اصول صحیح نوازندگی را در بر گیرد. ولی در بعد دیگر موزیکالیته، احساس نیز نقش بسیار اساسی را بر عهده دارد. بنابراین تلفیق درک و احساس صحیح از یک قطعه همراه با رعایت اصول مربوط به استیل های نوازندگی یک قرن و قواعد موزیکالیته، می توانند زیبایی های اجرای یک اثر را نمایان گردانند. چرا که علوم فوق الذکر راهی هموار را برای ارتقاء کیفی علم زیبایی شناسی در موسیقی می گشایند.

در چند سال اخیر که در ایران مشغول تدریس پیانوی تخصصی در دانشگاه و هنرستانهای موسیقی بوده ام، نیاز شدید موزیکالیته را در موسیقی ایران حس می کنم و این نیاز بسیار بزرگ نه تنها در پیانیستها بلکه در نوازندگان سایر سازها و حتی ارکسترها و از همه مهم تر در هنرستانهای موسیقی نیز کاملاً مشهود است. به همین جهت همواره با اجرای کنسرتها و سخنرانیهای مختلف با همیاری هنرجویانم، سعی در اعتلای بینش موزیکالیته در علاقمندان به موسیقی را داشته ام.

 

از کتاب آنچه که یک پیانیست باید بداند تألیف سروش ده بستی

 

 

سروش ده بستی در سال 1348 در تهران متولد شد.

الفبای موسیقی را نزد خواهرش آموخت و از کودکی ساز فلوت و سپس پیانو را در کلاسهای شبانه هنرستان موسیقی آغاز کرد. وی پس از موفقیت در امتحان ورودی کنسرواتوار در آنکارا مراحل تکمیلی این ساز را نزد اساتیدی چون Namig Sultanova سولیست ملی اتحاد جماهیر شوروی سابق و Margit Ollah  سولیست مشهور مجار طی نمود و موفق به دریافت بورس تحصیلی پیانو از آکادمی موسیقی گردید. ده بستی

کنسرتهای متعددی در خارج و داخل کشور اجرا نموده و در گروه کوارتت تهران به عنوان پیانیست کنسرتهای متعددی را در فرهنگسرای بهمن و دیگر سالنهای کنسرت تهران به روی صحنه آورده است.

ده بستی در زمینه های پژوهشی موسیقی سخنرانی های مختلفی را به همراه اجرای پیانو در دانشگاه تهران، دانشگاه موسیقی جهاد دانشگاهی و هنرستان های موسیقی تهران داشته است. از مهم ترین کنسرتهای وی، کنسرت بزرگ Popjazz به همراه گروه کر دانشگاه موسیقی شهر ازمیر در انجمن فرهنگی آمریکا در کشور ترکیه در سال 1992 می باشد.

وی در مدت ده سال تدریس خود در هنرستان ها و دانشگاههای موسیقی کشور موفق به تربیت هنرمندان جوان برجسته ای گردیده که در کنسرواتوارهای بزرگ جهان چون کنسرواتوار موتزارتیوم سالزبورگ، کنسرواتوار دولتی وین، کنسرواتوار دولتی آمستردام، دانشگاه مک گیل کانادا و ... درخشیده اند.

از آثار مهم ایشان فانتزی ویرانه ها می باشد که توسط Hakan Toker در فستیوال بین المللی آنکارا اجرا شد.

از مهم ترین ویژگیهای نوازندگی ده بستی بداهه سرایی بر روی تم های پیشنهادی و تبدیل آن به واریته های مختلف موسیقی جاز می باشد. او در زمینه آهنگسازی آثار زیادی تصنیف نموده و قطعات بسیاری برای موسیقی فیلم، سریال و ویدئو کلیپ ساخته است. همچنین چندین آلبوم موسیقی از وی موجود می باشد.

از آخرین کارهای وی تألیف سه جلد کتاب در ارتباط با موزیکالیته و استیل های نوازندگی پیانو است که جلد اول آن مراحل چاپ را می گذراند. همچنین از آخرین آثار وی برای پیانو والس در لا مینور است که در مرداد ماه 87 تصنیف آن به پایان رسید.

 

کنسرت موسيقی مدرن

گروه موسيقی يارآوا

سرپرست گروه: مهدی جلالی

اجرای آثاری از:

شاهرخ خواجه نوری

 کياوش صاحب نسق

بابک آل حيدر

اردشير جفره

ارسلان عابديان

مهدی جلالی

 

 

قسمت اول:

داد کوير  اپوس 220 (2008)*                           بابک آل حيدر

مهرداد غلامی: فلوت  مهسا نعمت: ويولن   اردشير جفره: سازهای کوبه ای  مهرنوش شهامت پور: سازهای کوبه ای  مهدی جلالی: گيتار

 

پارازيت عاشقانه اپوس 129 (2008)*              شاهرخ خواجه نوری

برای پنج دستگاه کاست

اجرا: مهرداد غلامی، اردشیر جفره، بهروز رحمانی، سید ضیاالدین خالصی نژاد، مهدی جلالی

 

سريال ايرانی (2008)*                                    ارسلان عابديان

نوازندگان:مهسا نعمت، مهسا مجتهدی، اردشير جفره                   شهرزاد اسماعيلی، مهدی جلالی

 

کاپريس برای تاندر اپوس 22 (2004)*             مهدی جلالی

بهروز رحمانی: تاندر

 

آبايی (2001)                                               کياوش صاحب نسق

 نوازندگان: اردشير جفره، بهروز رحمانی، ندا عيوض زاده، مهدی جلالی

 

قسمت دوم:

440 هرتز برای گيتار سلو اپوس 10 (2007)*     اردشير جفره

مهدی جلالی: گيتار

 

تريو شماره دو (برمودا) اپوس 34 (2005)*         مهدی جلالی

 مهرداد غلامی: فلوت  مهسا نعمت: ويولن اردشير جفره: سنج

 

آناست برای ويولن و الکترونيک (2000)       کياوش صاحب نسق

سامان صمدی: ويولن

 

صدای ساعت شنی  اپوس 126 (2008)*     شاهرخ خواجه نوری

نوازندگان: اردشير جفره، ندا عیوض زاده، مهسا نعمت، مهسا مجتهدی، سيد ضياالدين خالصی نژاد،  مهرنوش شهامت پور، شهرزاد اسماعيلی

شاهرخ خواجه نوری (1331 تهران)

ديپلم مخصوص آهنگسازی (Felloeship) و درجه M.C.L.F  (بالاترين مدرک آهنگسازی انگلستان) از کالج موسيقی لندن

آموزش موسيقی الکترونيک در کالج موسيقی مورلی

تدريس در دانشکده صدا و سيما، دانشگاه هنر (سينما و تاتر) و دانشکده موسيقی هنر از 20 سال پيش تا کنون

"پارازيت عاشقانه" قطعه ای الکترونيک خالص است که از 4 منبع مختلف دستگاه کاست پخش می شود و ايده و يا موتيف اصلی قطعه، از يک صدای شبه پارازيت بوجود آمده است. در اين قطعه دستگاهها جايگزين نوازنده شده اند و به قصد از وسائل و ابزار پيشرو در موسيقی الکترونيک استفاده نشده است. "صدای ساعت شنی" نيز به همراه پارازيت عاشقانه و چند اثر ديگر به سفارش گروه موسيقی يارآوا نوشته شده است. ساعت شنی در آئين کهن خاور دور نشانه ايست از مرگ و بازگشتی معنوی به زندگی دوباره. در اين اثر که مانند قطعه "پرتره شخصی با کيج و رايش، ليگتی هم آنجاست" فضايی فلسفی، مينيماليستی و يا حتی مديتاتيو بر موسيقی حاکم است، با استفاده از کاسه های تبتی که برای مديتيشن و تمرکز در آئين خاور دور استفاده می شود، با استفاده از کاسه هايی که به لحاظ تن توليد کننده، فواصل نزديکی را توليد می کنند، به يک نوع موسيقی هنر صدا نزديک می شود. در اين اثر که مانند پرتره شخصی تنها يک پارتيتور در مقابل رهبر قرار دارد و هيچ نتی در مقابل نوازندگان وجود ندارد، از ساعت شنی به عنوان جايگزينی برای مترونوم استفا

 

 

کياوش صاحب نسق (1347 تهران)

تحصيلات آهنگسازی در دانشگاه موسيقی گراتس 2001-1995

دکترای موسيقی الکترونيک و اتنو موزيکولوژی  2006-2002  

 مدرس واحدهای آهنگسازی و ارکستراسيون در پرديس هنر های زيبا، دانشگاه هنر و سوره

 

دو اثر از ساخته های صاحب نسق در اين کنسرت با نامهای "آناست" و "آبايی" به اجرا در می آيد. آناست ديو تباهی است که به اسطوره های پيش از زرتشت و به دوره زروانيت باز می گردد. ديوی که در مقابل اهورامزدا توسط اهريمن خلق شده بود.

زروان خدای زمان بی انتهاست. در اصل خدا - پدری که از او همه خدايان و ديوان، همه نيروهای خوب و بد جهان پديد آمده است. (مهرداد بهار- پژوهشی در اساطير ايران)

آناست به همراه زروان ها و چند قطعه ديگر به دوره ای از کار صاحب نسق بر ميگردد که بر اساس ايده زمان بی کران زروانيت و آن دور بی انتهای آن به نوعی تقدير گرايانه به زندگی نگاه ميکند که در آن المان های جالبی را برای آهنگساز فراهم می سازد.

 

اجرای اول آناست برای ويولن و الکترونيک در اطريش توسط ويولنيست بر جسته يونانی تئودوروس پاتساليدس

Teodoros Patsalides

در دوم مارس ۲۰۰۰ در سالن مينوريتن شهر گراتس اجرا شد. 

در اولين اجرای ايران سامان صمدی اجرای اين اثر را به عهده دارد.

 

آبايی ترجمانيست يک به يک از تقطيع شعری از احمد شاملو برای چهار نوازنده کوبه ای که در آن به درون مايه ضرباهنگ شعر و روند ادواری طبيعت کلام وی که يکی از دغدغه های هميشگی شاعر بوده پرداخته شده است. رنگ ها به کلام بدل ميشوند و کلام چنان موجز که به اشارتی آنی را بازگو کند که سطرهايی از واژه ها.

 

اولين اجرای آبايی در اطريش توسط کوارتت کوبه ای اطريشی با سرپرستی برنت توورنر در ۱۴ آپريل ۲۰۰۱ در سالن مينوريتن شهر گراتس برگزار شد. ضبط اين اجرا در مجموعه ابرها توسط نشر هرمس منتشر شده است.

 

 

بابک آل حيدر (تهران)

فوق ليسانس آهنگسازی

استاد دانشگاه موسيقی

همانگونه که از نام اين اثر پيداست، "داد کوير" اثری است توصيفی که در آن فضا و حالتی از صداهای کوير، صدای باران، صدای چرخ چاه آب، صدای ورود قطار به ايستگاه و صدای پرندگان در فضای کوير را تداعی مي کند. ((هميشه در اين فکر بودم  که بتوانم صدای موجود در طبيعت و محيط اطرافم را با ساز بيان کنم. اين قطعه تلاشی است برای به ثمر رساندن اين ايده و فکر و نيز جستجويی است برای پيدا کردن صداهای ناشناخته و جديد از سازها. از جمله تکنيک های جديد و ابداعی برای ساز گيتار که بعضی از آنها برای اولين بار در اين ساز ارائه می شوند))

 

 

اردشير جفره (1363 تهران)

آموزش موسيقی ايرانی نزد داود ياسری، فرهاد بادپا، حامد زند کريم خانی

آموزش موسيقی کلاسيک نزد فربد مرصعی، مهدی جلالی

عضو ارکستر موسيقی نو

 

"440 هرتز" عنوان قطعه ای است از اردشير جفره که برای گيتار سلو و و يک دياپازون لا (A) 440 هرتز نوشته شده است. در اين اثر در ابتدا با استفاده از تکنيک های معمول و غير معمول نوازندگی گيتار کلاسيک و با قرار دادن دياپازون بين و يا روی سيم های گيتار، قطعه به سمت موسيقی هنر صدا حرکت می کند و در ادامه با نيم نگاهی به موسيقی ايرانی کار پايان مي يابد.   

 

 

ارسلان عابديان (1362 تهران)

فارغ‌التحصيل موسيقي در مقطع کارشناسی از دانشكده هنر و معماري دانشگاه آزاد

دانشجوي كارشناسي ارشد آهنگسازي دانشگاه هنر

"سريال ايرانی" اثری است بر مبنای سری با نيم نگاهی به موسيقی ايرانی و قابليت های يک سری در نزديک شدن به فضاهای مدال يا تنال. توجه ويژه آهنگساز به اصل صدا يا همان سر و صدا، و آزادی عمل نوازندگان در اجرای بخش های عمده اثر، در سراسر قطعه به وضوح به گوش می رسند. با اين تفاسير ميتوان گفت که سريال ايرانی به هيچ وجه از اصول مکتبی

موسيقی سريل پيروی نمی کند!

 

 

مهدی جلالی (1358 تهران)

آموزش موسيقی ايرانی نزد مهدی ستايشگر، جلال ذوالفنون، مسعود شعاری، سيد محمد ذوالنوری

آموزش موسيقی کلاسيک نزد بابک آل حيدر، کلارا بوکوچاوا، عليرضا مشايخی، شاهرخ خواجه نوری

از مهدی جلالی دو اثر  با نامهای "تريو شماره دو (برمودا)" برای فلوت، ويولن و سنج و "کاپريس" برای تاندر به اجرا در مي آيد. برمودا همان گونه که از نام قطعه نيز بر می آيد دو معنا را در خود جای داده که يکی معنای لغوی برمودا (کوتاه) می باشد که اشاره ای به کوتاه بودن زمان بسط و گسترش موتيف ها و ايده هايی است که يک به يک معرفی شده و سريع پايان می يابند و ديگری نيز با توجه به فرم قطعه که برای سه نوازنده نوشته شده، ترجمانيست موسيقايی از رمز و راز مثلث برمودا از نگاه آهنگساز. کاپريس برای تاندر نيز قطعه ای است آزاد، که در ابتدا به معرفی يک تم می پردازذ و در ادامه وارياسيونهايی از همان تم اوليه در طول قطعه شنيده می شود. 

 

 

شب ايرانی:

ايده شب ايرانی در ابتدای سال 87 توسط مدير هنری گروه موسيقی يارآوا مطرح شد و پس از انجام برنامه ريزی های لازم، سه برنامه متفاوت برای سال 87 طرح ريزی شد. هدف از اجرای کنسرت های شب ايرانی ارج نهادن به مقام کاری و هنری آهنگساز ايرانی در جامعه ای است که کمتر به اين مهم اهميت داده شده و گروه يارآوا بدون تعصب روی مکتبی خاص از آهنگسازان مختلف در سطوح متفاوت و نسلهای گوناگون و با سلايق و نظريات متفاوت آثار گوناگون را به اجرا گذاشت و تنها وجه اشتراک اين آثار، قرار گرفتن آنها در رپرتوار موسيقی معاصر و يا به تعبيری ديگر موسيقی مدرن بوده است. کنسرت شب ايرانی يک به رسيتال گيتار مهدی جلالی در سالن اختصاصی کاخ نياوران به تاريخ 31 خرداد ماه اختصاص يافت که در آن آثاری از شاهرخ خواجه نوری، بابک آل حيدر، مهدی جلالی، بهروز رحمانی، ابولفضل رهبريان و ارسلان عابديان برای گيتار سلو به اجرا درآمد. در اين کنسرت علاوه بر اجرای آثاری از آهنگسازان نوگرای ايرانی که به جز يک قطعه تمامی آثار برای اولين بار به اجرا در می آمدند، از سازهای دست ساز هنرمندان ايرانی، رحيم غلامی و حسين سلطانزاده در اجرای برنامه استفاده شده بود و گيتار دو دسته کلاسيک - آکوستيک سلطانزاده نيز در اين برنامه معرفی شد. کنسرت شب ايرانی دو در روزهای 11 و 12 مهر ماه در سالن اصلی فرهنگسرای نياوران با اجرای دو اثر برای پيانوی سلو با نوازندگی پريسا گلشن و همچنين 6 اثر ارکسترال که توسط ارکستر مدرن يارآوا به رهبری مهدی جلالی  اجرا شد اختصاص يافت. از نکات اصلی اين کنسرت ميتوان به متنوع بودن و تفاوت بين قطعات (مانند رسيتال گيتار) اشاره کرد. در اين برنامه نيز 3 قطعه برای اولين بار به اجرا درآمدند. در کنسرت شب ايرانی دو، آثاری از عليرضا مشايخی، شاهرخ خواجه نوری، کياوش صاحب نسق، آزاد حکيم رابط، بابک آل حيدر، ارسلان عابديان و مهدی جلالی به اجرا درآمد و باز مي توان اشاره کرد که قطعه ارکسترال مشايخی برای ويولا و ارکستر با سولوی لعيا اعتمادی به اجرا درآمد، در قطعه خواجه نوری از هيچ ساز استانداردی استفاده نشده بود و آهنگساز از ابزار، وسايل مختلف و سازهای غير استاندارد در خلق اثر  بهره برده بود و صاحب نسق نيز قطعه خود با نام "ف" را به آهنگساز بزرگ ايرانی فوزيه مجد تقديم کرده بود. اين کنسرت که شب ايرانی سه نام دارد و آخرين برنامه شب ايرانی گروه موسيقی يارآوا در سال 87 می باشد نيز، تلاشي است ديگر در تحقق اهداف گروه موسيقی يارآوا. لازم به ذکر است که گروه يارآوا در اين سه برنامه، آثاری از 10 آهنگساز نوگرای ايرانی را به اجرا گذاشت و همچنين آهنگسازانی نظير ابولفضل رهبريان، ارسلان عابديان، اردشير جفره و بهروز رحمانی را برای اولين بار به جامعه موسيقی ايران معرفی کرد و در طول اين سه برنامه 26 اثر را به اجرا درآورد که از آن ميان 19 اثر برای اولين بار به اجرا درآمدند و به بهانه اجرای اين کنسرت ها 12 اثر از آثار اجرا شده در اين سه کنسرت به سفارش گروه موسيقی يارآوا نوشته شده اند.          

 

 

گروه موسيقی يارآوا:

 

مدير هنری: مهدی جلالی

مدير فنی: شاهرخ خواجه نوری

مدير ارکستر: سيد ضياالدين خالصی نژاد

مدير امور اجرايی: فرزاد معصومی

کميته اجرايی: مهدی تبريزی، امير رضا اردکانی، سجاد خداوردی، شهرزاد اسماعيلی، حسام عين القضايی

پوستر و بروشور: بهارک حقوقی

متن بروشور: بخش پژوهش گروه موسيقی يارآوا

گروه تصوير برداری:

 ابوذر کبيری، اسد آتش بیگی

با تشکر از مرکز آموزش موسيقی هنگام، خانه ساز مهرآئين، سيد هادی رحيمی، دفتر فنی کيش، مجله هنر موسيقی و مجله فرهنگ و آهنگ

 

poster

 

 

---

 

بازآفرینی موسیقی قاجار

مجلس آرایی

دسته شمشال

 

 این برنامه که ماحصل تحقیقات و بررسی حسین حمیدی در موسیقی مجلسی دوران قاجار است، در پنج شب در فرهنگسرای نیاوران به روی صحنه خواهد رفت که با لباسهای قاجاری و شیوه ی نوازندگی آن دوره، سعی در احیاء حس گمشده ی موسیقی مجلسی دوران قاجار دارد.

تمامی عناوین نوازندگان و خوانندگان از القاب قدیمی استفاده گردیده. (مانند ضرب گیر، کمونچه کش و ...)

این برنامه در دو قسمت تحت عنوان پرده ی اول، پرده ی دوم که در پرده ی اول سه نوازی، تک خوانی، دسته ی ضرب گیرها و دسته ی ارکستر زنانه و در پرده ی دوم باحضور دسته ی چهارده نفره ی شمشال قطعاتی از تصانیف و آوازهای آن دوران اجرا خواهد شد.

 

 

poster

 

---

 

poster	poster

 

 

عليرضا مشايخی (1318 تهران)

در اين برنامه دو قطعه از آهنگساز پيشرو و نوگرای ايرانی عليرضا مشايخی به اجرا در مي آيد. قطعه اول با نام زندانی، چهارمين قطعه از مجموعه شهرزاد، (آخرين اثر از مجموعه پنجگانه پيانو) قصه ای در 9 موومان برای پيانو اپوس 115 می باشد که بر اساس داستانی از خود آهنگساز نوشته شده است. اين اثر يکی از آثار مهم مشايخی در زمينه چند صدايی ملهم از بخش اصلی می باشد. در اين قسمت (زندانی)، حکمران شهر شهرزاد را اسير کرده و به زندان انداخته و هر روز به ديدار شهرزاد می رفت و از او می خواست تا آينده را برايش بازگو کند و اين روند آنقدر ادامه پيدا می کند تا نياز به ديدار شهرزاد، هر روز حکمران را به زندان می کشاند. يک روز در پايان يکی از اين ديدارها، حکمران از وزير می پرسيد: "نمی دانم زندانی واقعی چه کسی است؟! شهرزاد يا من ؟! ... اين اثر بارها توسط استاد برجسته پيانو، فريماه قوام صدری به اجرا درآمده و در سال 1380 نيز به نوازندگی قوام صدری، ضبط و منتشر شده است. قطعه ديگری که در اين کنسرت از مشايخی اجرا می شود، قطعه آواز يک برای ويولا و ارکستر می باشد. اين اثر در ابتدا برای ويلنسل و ارکستر نوشته شده، اما تا به امروز تنظيم های مختلفی از آن برای ويولا، فلوت، سنتور، کمانچه، کلارينت و تار توسط آهنگساز انجام شده که بار ها به اجرا درآمده است. اين قطعه با سولوی ويلنسل به نوازندگی صنم قراچه داغی با همکاری ارکستر موسيقی نو و به رهبری آهنگساز ضبط شده و انتشار يافته است.آواز يک به صنم قراچه داغی تقديم شده و مکررا توسط وی و لعيا اعتمادی (ويولا) به اجرا درآمده است. اين قطعه که در آواز دشتی نوشته شده، دريچه ای است به سوی چند صدايی موسيقی ايرانی در ترکيب سازهای ايرانی و غير ايرانی. لازم به ذکر است که گروه يارآوا در سال 1383 قطعه آواز يک را توسط ارکستر مدرن يارآوا با سولوی فلوت مهرداد غلامی به اجرا درآورده است.

 

شاهرخ خواجه نوری (1331 تهران)

 قطعه پرتره شخصی با کيج و رايش، ليگتی هم آنجاست و قطعه صدای ساعت شنی که هر دو برای گروه موسيقی يارآوا نوشته شده اند، آخرين آثار خواجه نوری به حساب می آيند که هر دو در تابستان 87  به رشته تحرير درآمده اند. خواجه نوری در اين آثار برخورد يکسانی داشته و هر دو اثر از يک کليت واحد طبعيت می کنند و آن هم پر رنگ تر شدن ايده، فلسفه و يا فرمی است که وی در بيشترين آثار خود به آن پرداخته است، که همان مسئله ته نشين شدن ايده ها و آرامش پس از طوفان و عبور از چالش های موسيقايی و سکنی گرفتن قطعه و حتی مخاطب می باشد. در بيشتر آثار خواجه نوری اين موضوع که حالت امضای آهنگساز را به خود گرفته، ديده و شنيده می شود. در آثاری اينچنين، ايده ها يا فيگورها يا موتيف هايي ارائه می شوند و کم کم کش می آيند و در آخر به يک نتيجه فکری، فلسفی و يا حتی مديتاتيو می رسند. زيباترين شکل اين بيان را ميتوان در قطعاتی نظير نواگ، فراکتيونا، ترويخا، سفر دنا، يکه گاهه و تريو آرشِی جستجو کرد و در هر قطعه به شکلی خاص و رويکردی متفاوت با قطعه قبل و بعد. در اين دست از آثار در ابتدای کار با ديناميکهای قدرتمند و حتی انفجار گونه و تمهای متنوع و متفاوت و ايده های رنگ به رنگ روبرو هستيم و اين نتيجه گيری يا روند فکری در پايان اثر اتفاق می افتد و شکل می گيرد. اما در 3 اثر اخير خواجه نوری، بحث به گونه ديگری است. در اين آثار به خصوص قطعه پرتره شخصی با کيج و رايش، ليگتی هم آنجاست، کل قطعه از اين ايده طبعيت می کند و از ابتدا اتفاقی خاص، ارائه و بسط يک ايده و يا حتی ديناميک شديد و قدرتمند وجود ندارد و شايد از آنجا که بزرگ ترين و شخصی ترين فلسفه موسيقايی آهنگساز در غالب اين فرم قرار می گيرد. و اين اثر نيز تماما بر اين اساس پيش می رود، نام پرتره شخصی را بر خود گرفته است. از جهتی استفاده از ابزار غير موسيقايی نظير دبه پلاستيکی، جام فلزی، رنده، بطری آب، قوطی شکلات فلزی، و يا بهره بردن از سازهای غير استاندارد مانند آبشار، ماراکاس افريقايی، لاملافون و ... و همچنين آزادی عمل بيش از حد رهبر و نوازنده در حين اجرای اثر (در مقابل نوازندگان هيچ پارتی وجود ندارد و تنها يک پارتيتور در اختيار رهبر گذاشته شده)، مخاطب را به سمت موسيقی جان کيج و ايده های خلاقانه اين آهنگساز بزرگ و تاثير گذار قرن بيستم می برد. بی شک خواجه نوری نيز در اين اثر بی تاثير از او نيست و نام قطعه نيز گواهی است بر اين مدعا. جدای از فرمی که آهنگساز در اين قطعه از آن بهره برده، فضای کلی اثر نيز شايد با نيم نگاهی  بر موسيقی مينيمال و آثاری از اين دست نوشته شده باشد که اصولا فرم انتخابی خواجه نوری در ديگر قطعات نيز از طريقی ديگر فلسفه مينيمالها را به شکلی متفاوت بيان می کند. مينيمالهايي نظير رايش نيز همين معنا را از طريق تکرار ريتميک يا ملوديک دنبال می کند. تکرار تا رسيدن به يک جور متامورفسيس يا دگرگون شدن و حتی تغيير مکان و جهت فکری. در آثار خواجه نوری نيز شکلی ديگر از اين تلاش، برای رسيدن به اين معنا را مشاهده می کنيم و نهايتا علاقه و ارادت شديد خواجه نوری به آهنگساز بزرگ مجارستانی، گئورگی ليگتی باعث شده تا در کادانس اين اثر با نيم نگاهی به رکوئيم ليگتی روبرو شويم. البته با توجه به اينکه اين نيم نگاه بر اساس همان فرم خواجه نوری و همچنين ادامه اساس کار کيج پيش می رود، با گذری کوتاه از ميکرو تناليته ليگتی و با توجه به قطعه ای برای دو پيانو با نام پرتره شخصی با رايش و رايلی، شوپن هم آنجاست، اثر گئورگی ليگتی، خواجه نوری در اصل اين قطعه را با بزرگداشتی برای ليگتی به پايان می رساند.  

 

 

  آزاد حکيم رابط (1344 تهران)

از آزاد حکيم رابط در اين کنسرت قطعه دگرگون را می شنويم که اثری است برای پيانو سولو که اين قطعه نيز توسط پريسا گلشن به اجرا در مي آيد. قطعه دگرگون بارها توسط نوازندگان  مختلف به اجرا درآمده که از آن ميان ميتوان به اجراهای دلبر حکيم آوا و پريسا گلشن اشاره کرد. اين اثر در فستيوال موسيقی معاصر (از باروک تا معاصر) ، به همت گروه موسيقی تهران نيز معرفی شده و در اولين دوسالانه آهنگسازی (آذر 1382)  جزو آثار برگزيده بوده است. تعدادی از آثار پيانويی  حکيم رابط توسط حکيم آوا ضبط و توسط نشر هرمس انتشار يافته. قطعه دگرگون نيز با اجرای حکيم آوا در سی دی رسيتال پيانو منتشر شده است..

 

بابک آل حيدر

قطعه ترنج، قطعه ای است کاملا ايرانی در آواز بيات اصفهان، اين قطعه به تبعيت از نام خود، بسيار ظريف و کوتاه با سئوال و جوابهای مکرر سازهای زهی و بادی در مقابل سنتورها، بر بستری از فضاسازی سازهای زخمه ای و کوبه ای نوشته شده است. قطعه ترنج اولين تجربه آل حيدر در مواجهه با ترکيب ارکستر موسيقی نو می باشد که بارها توسط همان ارکستر به رهبری علی رادمان به اجرا درآمده است. اين اثر بعدها الهام بخش اثر ديگری از آل حيدر با نام ديبا قرار گرفت که به سفارش گروه موسيقی يارآوا نوشته شده و هر دو قطعه (ديبا و ترنج) در سال 1383 توسط ارکستر مدرن يارآوا به اجرا درآمده است.

 

 

ارسلان عابديان (1362 تهران)

اين اثر مانند آثاری از اين دست که عابديان نوشته (آله آ پری پريشن برای گيتار سلوی آماده شده و ابزار جانبی، هيچ چيز برای گفتن، قطعه برای 6 دف)، از ميزانهای اوليه،  به روشنی خالق خود را معرفی می کند. اين قطعه بر اساس داستانی با نام ملکوت، اثر بهرام صادقی نوشته شده است. اين داستان پست مدرن _ سورئال قبلا نيز دستمايه خلق اثری موسيقايی قرار گرفته و نادر مشايخی اپرای عظيمی را بر همين اساس به روی صحنه برده است. اين داستان 6 فصل دارد که عابديان نيز موسيقی خود را که شايد به قول فرزين حائری زاده عنوان نئودادائيسم را بتوان بر آن نهاد، در 6 موومان بر اساس همان داستان پيش برده است. اسم هر موومان با اسم هر فصل در کتاب کاملا انطباق دارد. به عنوان مثال آهنگساز در موومان اول سعی بر اين داشته تا فضای کلی اين فصل که کاملا در هاله ای از ابهام قرار دارد را با توجه به شخصيتی که نام موومان و فصل کتاب نيز از او گرفته شده (جن) و همچنين با توجه به شخصيت پردازی ای که نويسنده در حين بازگو کردن سکنات و وجنات جناب جن به آنها اشاره داشته است، پيش ببرد. در اين موومان شايد همراهی اعضای ارکستر با بشکن، در نگاه اول قطعه لئونارد برنشتاين را به ذهن متبادر سازد، اما سوای بهره گيری از اين ايده، فضای اين موومان و کل قطعه دارای بيانی کاملا شخصی می باشد. عابديان در اين اثر نير با بهره گيری از ابزار جانبی و آوای انسانی، فضايی خاص برای موسيقی خود ترسيم کرده است.

 

 

لعيا اعتمادی (1357 تهران)

لعيا اعتمادی نخستين درسهای موسيقی را در کودکی با ساز ويولن از پدر خود آموخت و با ورود به هنرستان موسيقی تهران با ساز تخصصی ويولا تحت نظر سياوش ظهيرالدينی موسيقی را دنبال کرد و پس از آن تحصيلات موسيقی خود را در تهران تا مقطع کارشناسی ادامه داد. وی در بخش مسابقه جشنواره موسيقی فجر در سالهای 1371 و 1373 به مقام اول در نوازندگی ويلن دست يافت و از سال 1373 به عنوان نوازنده و مايستر گروه ويولا با ارکستر سمفونيک تهران همکاری داشته است. اجراهای مختلف به عنوان سوليست همراه با ارکستر سمفونيک تهران در تهران و آلمان و ارکستر موسيقی نو به رهبری عليرضا مشايخی از ديگر فعاليت های او در اين عرصه می باشد. وی از دوره های مستر کلاس در کشورهای ارمنستان و آلمان نزد اساتيدی چون گاگيگ سمباتيان و   Buchholtz  نيز استفاده کرده است. همکاری با رهبر ارکستر و پيانيست نامدار و پر آوازه دنيا Daniel Barenboim  همراه با ارکستر ديوان (Divan)  از سال 2007 و اخذ بورس تحصيلی از طرف وی و گذراندن دوره ويولا در شهر برلين نزد Felix Schwartz  از تازه ترين فعاليت های او می باشد. لعيا اعتمادی تجربه همکاری با رهبر ارکستر و يکی از بزرگ ترين و تاثير گذارترين آهنگسازان قرن بيستم،  Pierre Boulez همراه با ارکستر ديوان را نيز در اجرای آثاری از بارتوک به رهبری بولز داشته است. وی همچنين در اجرای قطعه Memorial  برای آنسامبل، اثر بولز به رهبری آهنگساز را سالزبورگ حضور داشته است.    

 

پريسا گلشن (1356 تهران)

وی موسيقی را از 7 سالگی با ساز پيانو، نزد فرمان بهبود آغاز کرد و در ادامه از محضر شاهرخ خواجه نوری و عليرضا مشايخی در زمينه اصول هارمونی و کنترپوان بهره برده است و در زمينه همنوازی از کلاسهای آذين موحد بهره برده است. اجراهای متعدد در فرهنگسرای نياوران و دانشگاه تهران و شرکت در دوسالانه های همنوازی و تکنوازی پيانوی گروه موسيقی تهران و همچنين همکاری و اجرا به عنوان سوليست همراه با ارکستر موسيقی نو و ارکستر موسيقی معاصرين به رهبری سعيد آبادی از ديگر فعاليت های وی در زمينه نوازندگی می باشد. وی که فارغ التحصيل رشته زمين شناسی در مقطع کارشناسی ارشد می باشد، هم اکنون نيز در زمينه نوازندگی پيانو از محضر فريماه قوام صدری بهره می برد. پريسا گلشن از آغاز سال 1387 همکاری خود با گروه موسيقی يارآوا را آغاز کرده و در اولين همکاری با گروه يارآوا، آثاری از شاهرخ خواجه نوری را به اجرا درآورده است. وی که علاقه زيادی به اجرای آثار آهنگسازان نوگرای ايرانی دارد، تا به حال آثاری از عليرضا مشايخی، شاهرخ خواجه نوری و آزاد حکيم رابط را به اجرا گذاشته است. 

 

گروه موسيقی يارآوا:

مدير هنری: مهدی جلالی

مدير فنی: شاهرخ خواجه نوری

مدير ارکستر: سيد ضياالدين خالصی نژاد

مدير اجرايی: محمد زند کريم خانی

کميته اجرايی: مهدی تبريزی، امير رضا اردکانی، سجاد خداوردی، شهرزاد اسماعيلی

گروه تصوير برداری:

کارگردان: ابوذر کبيری دستيار کارگردان: عسل عباسی

با تشکر از: مرکز آموزش موسيقی هنگام، خانه ساز مهرآئين، سيد هادی رحيمی، ابولفضل رهبريان، عليرضا فيضی، دفتر فنی کيش،

 

قسمت اول:

تكنوازي پيانو:

زنداني         

عليرضا مشايخي

دگرگون

آزاد حكيم رابط

پيانو: پريسا گلشن

 

آواز 1 براي ويولا و اركستر  عليرضا مشايخي

ويولا: لعيا اعتمادي

آسمان         ارسلان عابديان

اعتراض            مهدي جلالي

 

تنفس

قسمت دوم:

ترنج      بابك آل حيدر

ف        كياوش صاحب نسق

پرتره شخصي با كيج ورايش، ليگتي هم آنجاست        شاهرخ خواجه نوري

 

نوازندگان:

يوسف اشرفي شهميرزادي: تمبك (نوازنده مهمان)

اردشير جفره: تمبك

بابك خادمي: تمبك

رضا منصوري: تمبك

سجاد خداوردي: رباب

مرواريد آسيايي: دف

مهسا بابايي: دف

ابوالفضل جيرئيلي: دف

محمد اميد سراج الديني: دف

مهرنوش شهامت پور: دف

 

 

شهرزاد اسماعيلي: كوبه اي غربي

عليرضا خدابنده: كوبه اي غربي

بهروز رحماني: كوبه اي غربي، دف

 

ابراهيم الهياري: سه تار

سيد ضيالدين خالصي نژاد: سه تار

اشكان رهبريان: سه تار

الهام سيار دوست: سه تار

 

امين حيدرخان زاده: تار

سامان احمدي زاده: تارباس، سه تار

سجاد خداوردي: رباب

ارسلان عابديان: سنتور

ونوس عزيز سلطاني: سنتور

معصومه غفارخاني: سنتور

 

مهرداد غلامي: فلوت

مصطفي گلشن ماسوله: ابوا

ارشيا ابراهيمي: كلارينت

مهسا مجتهدي: يولن

فربد مرصعي: ويولن

مهسا نعمت: ويولن

سهراب جلاني: ويولا

 

كاميار اردكاني: گيتار

نيما جهانيار: گيتار

كيانا رحيمي: گيتار

فرشاد شعباني: گيتار

 

اركستر مدرن يارآوا

رهبر اركستر: مهدي جلالي

تكنوازان:

لعيا اعتمادي: ويولا

پريسا گلشن: پيانو

 

WWW.yarava.com

 

مكان: فرهنگسراي نياوران

زمان: 11 و 12 مهر 1387 ساعت:  18:30

 

 

هوشیار خیام (1357)

هوشیار خیام به نسل جدید موسیقیدانان ایران تعلق دارد که فراگیری پیانو را نزد اساتیدی از جمله گاگیک بابایان، رافائل میناسکانیان، فرمان بهبود و داود جعفری فراگرفت و درجه لیسانس خود  در موسیقی ایرانی را نیز در دانشگاه تهران زیر نظر هوشنگ ظریف، هادی منتظری و داود گنجه ای دریافت کرد.

تکنوازی او به همراه ارکستر اینتی به رهبری مارک گیبسون (سال 2005) و ارکستر کنسرت به رهبری ژان زانگ (2003 و 2004) مهمترین اجراهای او تلقی می شود. خیام همچنین کنسرتهای متعددی بعنوان تکنواز و همنواز در تهران، برلین، سینسیناتی و پیتزبورگ در کارنامه دارد.

قطعه شیشه رنگی (به سفارش گروه زهی پارسیان) جهت اجرا در تهران، عصیان (به سفارش حسین علیزاده) برای زهی، پیانو و کوبه ای، ترکمن (به سفارش حسین علیزاده) برای پیانو و گریان سرگردان در نوکولن (به سفارش وین فاستر) برای ویلن و هارپ از جمله آخرین فعالیت های آهنگسازی او به شمار می آید.

هوشیار خیام ترجمه و تالیفاتی نیز در زمینه موسیقی دارد که میتوان به شاعر پیانو (انتشارات عطایی)، مجموعه قطعاتی برای پیانو (انتشارات ابتکار نو)، منتخب آهنگسازی ها (انتشارات کتاب نادر)، منتخب قطعات برای آنسامبل (انتشارات ابتکار نو) و رهبری ارکستر (انتشارات عطایی) اشاره کرد.

خیام فوق لیسانس و دکترای خود در رشته آهنگسازی را از دانشگاه سینسیناتی در آمریکا دریافت نمود و به مدت سه سال نیز بعنوان دستیار مشغول به تدریس در همان دانشگاه شد و پس از بازگشت به وطن، به همکاری با دانشگاه هنرهای زیبا تهران بعنوان استادیار ادامه داد.

 

برنامه

 

1 - گشایش و فوگ

2 - تاتاری (تقدیم به محمدرضا درویشی)

3 - سفید (تقدیم به ثمین باغچه بان)

4 - کویری

5 - جنوبی

6 - سونات شماره یک

7 - بادهای شرقی می آیند (تقدیم به پیمان یزدانیان)

8 - خیابان بهار (تقدیم به گاگیک بابایان)

9 - شب روشن

10 - جنگل بلور

 

آنتراکت (10 دقیقه)

 

1 – گشایش و رهاب

2 - دوستت دارم

3 - اسلیمی (تقدیم به حسین علیزاده)

4 - سونات شماره دو

5 - سونات شماره سه (تقدیم به حامد مهاجر)

6 - باران می بارد

 

 

پوستر

 

 

موسیقی ایرانی

 

گروه چکاوک

به سرپرستی رضا شایسته

18 و 19 شهریور 1386

ساعت 18:30

فرهنگسرای نیاوران

فروش بلیط: یک هفته قبل از برنامه در گیشه فرهنگسرا

22803631

آموزشگاه موسیقی شمیم 44281184

 

 

---

کنسرت ارکستر بادی تهران

با اجرای قطعات کلاسیک و جاز

سرپرست گروه سینا ذکایی

فرهنگسرای نیاوران

15 و 16 شهریور 1386

ساعت 20

فضای باز

مراکز فروش بلیط: گیشه فرهنگسرای نیاوران 22803631

کانون موسیقی ملودی کهن 88211358

انجمن موسیقی دانان نیاوران (تحویل در محل) 22833530

فروش اینترنتی : www.musicsshop.ir

---

مهدي نجاتي، متولد 1355 در تهران، از نوجواني فراگيري گيتار را نزد اساتيد برجسته اين رشته آغاز كرد. وي فارغ التحصيل رشته عمران مي باشد. او تحصيلات آزاد موسيقي را در كنار آموزش گيتار با جديت پي گيري كرد. و دوره هاي تئوري موسيقي، تاريخ موسيقي، هارموني و سلفژ را زير نظر اساتيد حميدرضا ديبازر و سعيد خرمشاهي ادامه داد. وي در سالهاي اخير كنسرتهاي تك نوازي و گروه نوازي را در سالن رودكي و دانشگاه هنر و ... اجرا نموده و اجراي يك كنسرتوي گيتار نيز در كارنامه او موجود است.

او اكنون چهارمين كنسرت خود را در طول دو سال گذشته تجربه مي كند.

مهدي نجاتي در اين رسيتال از چهار دوره موسيقي رنسانس، كلاسيك، رومانتيك، مدرن (قرن بيستم) قطعاتي را مي نوازد.

 

امير فتحي متولد 1347 در يزد، آموزش موسيقي ايراني را از كودكي آغاز و تحصيلات خود را در زمينه شناخت و اجراي رديف آثار موسيقي اصيل ايراني تكميل نمود.

وي سبك ويولون نوازي مكتب استاد ابولحسن صبا را نزد استاد فروغ الدين ترين شه فرا گرفت بعد از آن با  علاقه و جديت يادگيري ويولون كلاسيك را زيرنظر اساتيدي چون روبن طهماسيان، والود ياتارخانيان، مهران روحاني و ابراهيم لطفي ادامه داد.

وي طي اين چند سال با اركسترهاي متعددي همكاري داشته و از سال 74 عضو ثابت اركستر سمفونيك تهران مي باشد و هم اكنون به تدريس موسيقي مشغول است.

 

 

 

نيكولو پاگانيني

ويولونيست نابغه ي قرن نوزدهم ايتاليا

درخشش وي در نواختن ويولن آنچنان بود كه در پانزده سالگي سرآمد نوازندگان دوره خويش شد. وي آثار نسبتاً زيادي در فرمهاي مختلف كاپريس، كنسرتو و غيره تصنيف كرده است.

در سونات هاي ويولن،گيتار، گرايش و توجهش به موسيقي و رقص هاي اسپانيا كاملاً مشهود است.

 

فرانسيسكو تارگا (1909 – 1852)

تأثير گذارترين گيتار نواز و معلم گيتار در سالهاي پاياني قرن نوزدهم ايتاليا بود. وي در حدود 78 قطعه براي گيتار نوشته و با ترانويسي و تنظيم 120 اثر از مندلسون، بتهوون، شوپن و ديگر آهنگسازان، رپرتوار گيتار را وسعت جانانه اي بخشيد. خاطرات الحمراء شايد مشهورترين اثر تارگا است.

 

لئوبراور

پيشروترين آهنگساز كوبا به شمار مي آيد. وي گيتاريست حرفه اي و رهبر اركستر برجسته اي نيز هست او در سال 1939 در شهر هاوانا (كوبا) به دنيا آمد. سبك آهنگسازي براور بسيار متنوع است شمار فراوان آثارش براي گيتار مشتمل اند بر اتودها، سونات ها، دوئت ها و كنسرتهايي براي اين ساز. علاوه بر گيتار او براي باله، آنسابل
كوبه اي، پيانو، اركستر نيز آثاري نوشته است.

Yahoo.com@MehdiNejati

مهدی نجاتی در این رسیتال از چهار دوره ی موسیقی رنسانس، کلاسیک، رومانتیک و مدرن (قرن بیستم) به تک نوازی می پردازد و 20 دقیقه ی پایانی این کنسرت به دونوازی ویلن و گیتار اختصاص دارد.

امیر فتحی یکی از نوازندگان مجرب ارکستر سمفونیک تهران که به عنوان نوازنده ی میهمان در این کنسرت حضور دارد قطعاتی از پاگانینی و پیاتزولا را به همراه گیتار اجرا خواهد کرد.  

گروه موسیقی ارف از تابستان سال 1373 تشکیل و با هدف تربیت و هدایت صحیح کودکان و نوجوانان در جهت همنوازی چه بصورت کوچک و چه بصورت گسترده (یعنی ارکستر سمفونیک) و گروه کر می باشد که در ابتدا با تعداد کمتری چه نوازندگان سازهای ارکستر و چه خوانندگان تشکیل شده و امروزه با تعداد ارکسترهای بیشتری مشغول فعالیت می باشد. همانطور که گفته شد هدف اصلی گروه ارتقاء سطح کیفی موسیقی برای کودکان و نوجوانان، ایجاد انگیزه برای نواختن ساز و خلاصه فرهنگ سازی با اصول صحیح و آکادمی برای کودکان این سرزمین می باشد. که در حال حاضر همه گروه ها با رهبری و سرپرستی مسعود نظر در آموزشگاه موسیقی ارف مشغول تمرین می باشند.